Een beetje raar, maar wel leuk.

November 1998. Na lang en vaak aandringen van een vriend, zat ik dan eindelijk in het Forum. Al een uurtje, achterover geleund, wel enigszins sceptisch. Er waren me al vaker gouden bergen beloofd. Plotseling hoorde ik de woorden: `Wat vertel je jezelf al je hele leven en je luistert er naar alsof het de waarheid is?` Ik zat meteen rechtop. Dat waren precies de woorden die mijn lieve tante Wil tegen me sprak om mijn 25e. Toen ik overspannen was en haar vertelde dat ik altijd het idee had dat iedereen me raar vond. `Hoe kom je daar nou bij? Dat heb je je zelf wijsgemaakt. Dat vindt helemaal niemand. Iedereen is juist dol op je!`

Op het moment dat zij dat zei, hoorde ik de woorden en begreep dat het klopte wat ze zei. Dat het een verhaal was, begonnen toen ik 14 was

Nu, in het Forum, viel er iets. En het brak. De ongeveer 25 jaar oude bril, waar ik al die jaren doorheen gekeken had. Het verhaal viel aan diggelen. Ja, ik was homoseksueel, gay. Maar ik was niet raar. En ook geen slecht persoon! ` Raar en slecht`, dat waren wel de woorden, die ik mezelf al zo`n 25 jaar vertelde en ik was er naar gaan luisteren alsof het de waarheid was.

Nu die bril aan diggelen viel, kon ik mezelf voor het eerst in heel lange tijd, eindelijk weer eens zien als de persoon waarvan ik diep van binnen altijd wel geweten had dat ie er was: een vriendelijk en liefdevol mens. Ik hoefde me nergens schuldig om te voelen. Dat had ik wel gedaan. Er was niks mis met me en ik was niet raar. Dat was een verhaal, dat veel verdriet en leed veroorzaakt had. Nu kon ik het eindelijk echt zien voor wat het was: een verhaal! Niks minder. Maar zeker ook niet méér.

Op dat moment kwam de mogelijkheid om mezelf onvoorwaardelijk lief te hebben helemaal binnen... Ik was goed zoals ik was. Wow....! En het voelde nog bekend ook. De rest van het Forum is in een roes aan me voorbij gegaan. Ik had wat ik wilde: mezelf terug.

Pas toen ik 6 jaar later, in 2004, assisteerde in het LFFYP, het Forum voor jonge mensen van 6 tot en met 12 jaar oud, ontdekte ik dat er eigenlijk nog veel meer distincties, nieuwe begrippen en `manieren van kijken` in de cursus zaten. De cursus was exact hetzelfde. Alleen was de eindtijd tot mijn verbazing, iedere dag ongeveer 14.00u…. ! En niet pas om 23.00u `s avonds, zoals in mijn eigen Forum.

Waar de volwassen heel veel `Ja, maars`; Hoezo`s? ; `Bij mij werkt het toch echt anders!` lieten horen, was het bij de jonkies meestal: `Oh ja, zo kan het ook!  Nou dan doen we het toch zo!`. Gewoon nog niet allemaal verhalen om op te geven. Ik wist het eigenlijk wel, maar toch was ik verbaasd om te zien hoe makkelijk kinderen een nieuwe manier van kijken aannemen.

En aangezien ik meester was van een groep 4 op de basisschool toendertijd, moest ik mijn nieuwe kennis wel delen met mijn klas. Dus al gauw praatten we niet meer of `iets goed of fout was`, maar of` het werkte of niet`. En als er ruzie was,  zette ik twee cirkels op het bord: `Wat is er gebeurd?` <> `Wat is je verhaal over wat er gebeurd is?` En al heel snel wisten ze de feiten en de verhalen te scheiden. En kwamen dan meestal zelf tot de conclusie dat ze allebei ongeveer even onaardig geweest waren. En wie het aller-onaardigste was geweest, was eigenlijk niet meer zo interessant. En gaven ze mekaar lachend de hand

En als je ziet hoe kinderen opbloeien van dit soort gesprekken, dan kun je toch niet anders dan af en toe een beetje raar doen? Zoals iedereen uitnodigen om zo oranje mogelijk naar de Koningspelen te komen. En dan zelf iedereen de loef af willen steken op je bijna zestigste levensjaar! Een beetje raar…, maar wel leuk!

 

Hans van der Vleugel

  • Delen

Related Blogs

Het Landmark Forum. De cursus en mijn verhaal.

Als ik probeer uit te leggen wat het Landmark Forum is, praat ik al snel over wat de cursus voor mij gedaan heeft. Een persoonlijk verhaal van een deelnemer. Toch doe ik hier ook een poging om te vertellen wat de inhoud van de cursus is.

Kiezen en creëeren!

Het is maandagochtend en ik word wakker met de zon in mijn gezicht en rek me uit.een ogenblik later voel ik een hand op mijn hoofd en de andere hand zoekt mijn hand en we slaan onze vingers in elkaar.

Een vriend

Mark is een vriend van me. Ik had hem uitgenodigd om naar een introductieavond van het Landmark Forum te komen. Hij is heel goed in het luisteren naar mensen.

Doorbraak in winstgevendheid

Mijn naam is Joris Kleinveld, in het dagelijks leven onder andere directeur van Auxilium BV te Delft.

  
Martha McDevitt-Pugh en de stichting Love Exiles

De stichting Love Exiles is ontstaan uit een project uit het Zelf Expressie en Leiderschaps Programma [een cursus van Landmark Worldwide].

Stoppen met pesten

Marc Holland had een doorbraak - een inzicht in zichzelf - waardoor zijn leven veranderde.

 

De proef op de som: het Landmark Forum

Is het echt mogelijk om positief en blijvend invloed op de kwaliteit van je leven te krijgen in slechts drie dagen?
 

Mind over matter

Het Landmark Forum belooft je een leven te gaan hebben waarvan je nooit had kunnen dromen.

 

Over Landmark

 

Het Forum is het paradepaardje van Landmark Worlwide: een indrukwekkend programma.
Ervaar een positieve, permanente verandering in de kwaliteit van jouw leven. Stel opnieuw de grenzen vast van wat mogelijk is. Maak een toekomst naar jouw eigen ontwerp.

 

REFRESH THE BLOG